DergiPark'ta yayımlanan nicel araştırma, İstanbul'daki bir vakıf üniversitesinde öğrenim gören 3.283 öğrencinin sosyal medyayı hangi amaçlarla kullandığını inceledi. Bilgi edinme ve paylaşma, eğlence, sosyal etkileşim ve iletişim ile problem çözme olmak üzere dört temel kullanım amacı belirlendi; kullanım örüntülerinin fakülte, cinsiyet, yaş, günlük süre ve akademik başarı düzeyine göre farklılaştığı bildirildi.
Araştırma, üniversite öğrencilerinin sosyal medyayı hangi amaçlarla kullandığını ve bu amaçların fakülte türü, cinsiyet, yaş grubu, günlük kullanım süresi ve akademik başarı düzeyine göre değişip değişmediğini incelemeyi amaçladı.
Kullanım süresini tek başına ölçmek yerine kullanım amacını değerlendirmek, sosyal medyanın eğitim, iletişim ve gündelik yaşam içindeki farklı işlevlerini ayırmaya yardımcı olur.
Çalışma 2019-2020 akademik yılında İstanbul'daki bir vakıf üniversitesinde öğrenim gören 3.283 öğrenciyle yürütüldü. Veriler Sosyal Medya Kullanım Amaçları Ölçeği aracılığıyla toplandı.
Ölçek temelli kesitsel veri, belirli bir dönemdeki öz bildirimleri yansıtır. Gerçek platform kayıtları, içerik türleri veya zaman içinde değişen kullanım davranışları doğrudan ölçülmemiş olabilir.
Katılımcıların sosyal medya kullanım amaçları dört başlıkta toplandı: bilgi edinme ve paylaşma, eğlence, sosyal etkileşim ve iletişim, problem çözme.
Bu sınıflandırma, sosyal medya kullanımının yalnız eğlence veya zaman kaybı olarak ele alınamayacağını; bilgiye erişim, kişiler arası ilişki ve pratik sorun çözme gibi işlevler de taşıdığını gösterir.
Kullanım amaçlarının fakülte türü, cinsiyet, yaş grubu, sosyal medyada geçirilen süre ve akademik başarı düzeyine göre istatistiksel olarak farklılaştığı bildirildi.
Akademik başarı düzeyi yükseldikçe sosyal medyayı bilgi paylaşımı amacıyla kullanma eğiliminin arttığı gözlendi. Bu ilişki sosyal medyanın akademik başarıyı artırdığını kanıtlamaz; başarı düzeyi, çalışma alışkanlıkları veya bölüm özellikleri gibi başka etkenler her iki değişkeni etkileyebilir.
Örneklemin tek bir vakıf üniversitesiyle sınırlı olması, sonuçların tüm Türkiye'deki üniversite öğrencilerine genellenmesini güçleştirir. Kesitsel ve öz bildirime dayalı tasarım neden-sonuç ilişkisi kurmaz.
Eğitim ortamlarında sosyal medya kullanılacaksa amaç, platform ve öğrenme çıktısı açıkça tanımlanmalı; dikkat dağılması, mahremiyet, algoritmik görünürlük ve bilgi güvenilirliği gibi riskler ayrıca değerlendirilmelidir.